Livestream afspelen Livestream stoppen

Death Grips

Waarom je naar Death Grips moet gaan luisteren

Death Grips is een experimentele Hip-hop band dat bestaat uit een trio, van links naar rechts; drummer Zach Hill, vocalist MC Ride en Keyboards/geluidstechnicus Andy Morin.

De muziek van Death Grips combineert verschillende stijlen zoals; hip hop, punk, electronisch, noise, en industrial. Ze zijn erg vooruitstrevend wanneer het gaat om hun geluid, het is bijna onmogelijk om ze in één hokje te duwen. Dus voor het gemak noem ik ze een experimentele hip hop groep. 

Ze zijn bekend om hun kille, troosteloze en cryptische songteksten, dat gecomplimenteerd wordt door de extreme agressieve rap stijl van MC Ride. Het zorgt er soms voor dat je auditief het gevoel krijgt dat je mee wordt genomen in de meest diepe punten van je menselijkheid. 

Met thema’s zoals geweld, drugs gebruik, occultisme, seks en spiritualisme, verkend Death Grips  de negatieve aspecten van het leven; een leven dat buiten de beschaving en onze normen en waarden bestaat.  

In het geval dat je hun muziek begint te luisteren, kan er in veel nummers minstens drie fases voor de luisteraar ontstaan: 

1ste keer: “Wat is dit nou voor een lawaai, noemen ze dit muziek?”

2de keer: “Oh, het begint best leuk te klinken.”

3de keer: “Ja oké, dit is awesome.”

7de keer: “Ohm, jep dit is één van de beste albums dit jaar.” 

Hoe vaker je luistert, hoe meer je de nuance van hun muziek op begint te pikken. Het is niet zomaar chaos, het is gestructureerde chaos. En dat zul je merken naarmate je meer naar Death Grips luistert.

De invalshoek waaruit Death Grips thema’s zoals geweld verkennen heeft voor mijn gevoel veel meer impact op mij dan de ‘gladde crimineel’ persona van bijvoorbeeld Waka Flocka Flame, of de kinderlijke kijk op psychothisch gedrag in Am I A Spycho van Tech N9ne.

De agressie en geweld dat vaak verheerlijkt wordt in voornamelijk mainstream hip hop en rap, wordt in de muziek van Death Grips naar een akelige realiteit gebracht. De karakter die MC Ride soms portretteert is daadwerkelijk gevaarlijk en psychotisch.  

Het is voor mij erg moeilijk om hun muziek verder te beschrijven, dus ik laat het muziek voor zichzelf spreken 

Één van hun meest ‘toegankelijke’ nummers is Hacker, het is catchy en het klinkt als een nummer die je in een underground technoclub hoort.

Dit zijn mijn persoonlijke favorieten nummers van hen:

  • The Powers That B
    Deze titel track is het luidste nummer van de album en de songtekst aan het eind van deze track geeft aan waar Death Grips als een band filosofisch om draait.

  • Beware
    Het begint met een excerpt uit een interview met Charles Manson met de cryptische song tekst dat gepaard gaat met de wat ‘vage’ muziek zorgt ervoor dat het heel cultisch klinkt.

    Met wat het nummer conceptueel representeert door middel van de songtekst, maakt dit één van mijn favoriete nummers, period.

  • No Love
    Nog een lied dat de negatieve aspecten van de menselijkheid geamplificeerd heeft. De personage dat Ride hier uitbeeld komt over als een daadwerkelijke low-life psychotische crimineel.

    Am I A Spycho? is een kinderlied in vergelijking. (Niet dat het een vergelijking nodig heeft om dezelfde conclusie te trekken.)

  • Bubbles Buried In The Jungle
    Tekst zoals “Fuck if I ever let a bitch get used go me.” klinkt vrij logisch naarmate je naar hun muziek luistert, want bij elk album van deze band moet jij je mentaliteit even bijstellen bij wat de band sonisch en conceptueel willen weergeven.

Hier is nog wat trivia:

1. Rob Pattinson is een fan de band.
2. Hier staan ze op de foto met Rob Pattinson en Beyoncé om één of andere reden:

Death Grips… you either love them or you hate them. Wanneer je leert om van hun muziek te houden, kun je het vergelijken met een inwijdingsritueel van een straatbende; in het begin word je belaagt met stoten en vernederingen, maar wanneer je door deze oncomfortabele fase heen bent, ga je de wereld met andere ogen zien en zou je niet meer terug willen gaan.